این اتفاق کم کم شروع میشه؛ شما یک شب قرار ملاقات با همسرتون رو لغو می‌کنید و تا دیر وقت سر کار می‌مونید. وقتی به خونه می‌رسید اونقدر خسته هستید که نمی‌تونید صحبت کنید و ترجیح میدین جلوی تلویزیون بشینید یا وقتتون رو منفعلانه در فضای مجازی بگذرونید تا خوابتون ببره.

کم کم روزهای اول ازدواج می‌گذره و وقتی یکی از شما خونه رو ترک می‌کنه هیچ بوسه و آغوشی برای خداحافظی در کار نیست بعد از گذشت روزها،  به عقب نگاه می‌کنید و احساس می‌کنید که از نظر عاطفی بین شما و همسرتون فاصله افتاده و فقط دارید در کنار هم زندگی رو پیش می‌برید.

قطع ارتباط عاطفی بین زوج‌ها معمولاً به تدریج اتفاق می‌افته جوری که تشخیصش در لحظه دشوار می‌شه اما یک روز زوج‌ها به خودشون میان و احساس می‌کنن چیزی که قبلاً بوده الان دیگه وجود نداره؛ احساس صمیمیت فیزیکی و هیجان متوقف شده و حتی هیچ کدوم از طرفین نمی‌تونن آخرین باری که از هم در مورد احساسات هم پرسیدن رو به یاد بیارن.

این اتفاق تا حدودی طبیعیه البته تا حدودی!

همه زوج‌ها زمان‌هایی رو دارند که احساس می‌کنن کاملاً به هم وصل نیستن ولی فقدان صمیمیت و احساسات عاشقانه باعث میشه که شما کمتر شبیه شریک زندگی و ازدواجی، و بیشتر شبیه همخونه و هم اتاقی باشید.

بعضی از روانشناسان از یک دوره ۷ ساله صحبت می‌کنن:  دوره بی‌قراری یا نارضایتی در سال هفتم ازدواج اتفاق می‌افته یعنی وقتی که یکی از همسران از یکنواختی ازدواج، احساس بی‌حوصلگی و کلافگی می‌کنه یا احساس می‌کنه که هر دوشون در یک دور باطل  گیر افتادن.

این اتفاق وقتی می‌افته که شما شروع می‌کنید به گذراندن زمان زیادی جدا از همسرتون، صمیمیت فیزیکی کاهش پیدا می‌کنه و در ارتباط امن با همدیگه دچار مشکل میشید. البته بحث‌ها و بگو مگوهای روزانه و گریز ناپذیر هم به این اتفاق سرعت میدن.

البته این «۷ سالگیِ ازدواج»؛ تنها مسئله‌ای نیست که می‌تونه باعث بشه شرکای ازدواجی احساس هم اتاقی بودن کنن. این تجربه می‌تونه در هر زمانی از یک ازدواج اتفاق بیفته و این عوامل هم در اون نقش دارند:

  • تمرکز زیاد بر مراقبت از کودکان
  • عوامل استرضای بیرونی از مسائل محل کار گرفته تا مسائل مربوط به سایر اعضای خانواده
  • عصبانیت از رفتارها یا اعمال شریک زندگی
  • فشار مالی و اقتصادی
  • تعارضات زناشویی حل نشده و مسکوت مانده

وقتی این احساسات نارضایتی، روی هم جمع میشن قطع ارتباط عاطفی با همسر به راحتی اتفاق می‌افته و رابطه بین زوجین به آرامی شروع به فرسایش می‌کنه.

در این مرحله همسرها شروع به ایجاد رنجش نسبت به همدیگه می‌کنند که منجر به مشاجره‌های مکرر یا اجتناب از ارتباط معنی‌دار میشه.

این وضعیت به شدت روی سلامت روان زوجین هم تاثیر می‌ذاره چون قطع ارتباط عاطفی منجر به احساس اضطراب، افسردگی یا حتی تمایل به جستجوی احساس آرامش خارج از ازدواج میشه.

اگه هر کدوم از این موارد رو در رابطه خودتون تجربه می‌کنید؛ خوبه که وضعیتی که بین شما و همسرتون اتفاق افتاده و دلیلش رو ریشه‌یابی و بررسی کنید. بهتره برای تامل در رابطه‌تون وقت بگذرونین و در این مورد می‌تونید قبل از شکل‌گیری تعارضات جدی‌تر با یک مشاور و زوج درمانگر هم صحبت کنید.

اینکه حس کنید چیزی در ازدواجتون خرابه یک مسئله است و اینکه بتونید مشکل رو دقیقاً مشخص کنید و بفهمید که آیا دارید به سمت فاز هم اتاقی میرید یا نه مسئله دیگه‌ایه.

از خودتون بپرسید آیا همسرتون اولین کسیه که می‌خواید اخبار مهم خوب یا بد رو با اون به اشتراک بگذارید؟

آیا احساس می‌کنید پاسخی که نیاز دارید رو از او دریافت نمی‌کنید؟

آیا اگه چیزهایی رو که می‌خواید یا نیاز دارید درخواست نکنید و سکوت کنید؛ احساس امنیت بیشتری دارین؟

آیا براتون راحت‌تره که همه مسائل رو خودتون به تنهایی حل کنید تا اینکه از شریک زندگیتون هم درخواست مشارکت و کمک کنید؟!

علاوه بر اینکه این سوالات را از خودتون می‌پرسید؛ می‌تونید فهرستی هم از چیزهایی که در مورد ازدواجتون به شما مربوط می‌شه رو تهیه کنید و در مورد احساساتتون نسبت به اون مسائل با خودتون و همسرتون صادق باشید.

اینکه احساس کنید نیازهای شما در ازدواج برآورده نمی‌شه می‌تونه باعث کناره‌گیری عاطفی شما از همسرتون بشه اما اجتناب از همسرتون یا تظاهر به اینکه مشکلی بین شما وجود ندارهف کمکی به این وضعیت نمی‌کنه و حتی اون رو بدتر می‌کنه. مهم اینه که به وضعیت رودررو و مستقیماً رسیدگی کنید.

 

مراحل بازسازی ارتباط صمیمانه

جدا شدن عاطفی و احساس هم اتاقی بودن یک شبه اتفاق نیفتاده پس اتصال مجدد و ایجاد یک رابطه جذاب و صمیمی هم نیاز به تلاش و زمان داره.

مرحله ۱: وجود مشکل رو تایید کنید.

شما می‌دونید که یک مشکل وجود داره پس حالا باید هم شما و هم همسرتون در مورد اون چیزی که بینتون اتفاق می‌افته صحبت کنید. فقط مطمئن باشید در زمان صحبت بدون استرس و خشم هستید و عوامل احتمالی حواس پرتی رو هم از خودتون دور کنید مکالمه باید روی احساسات شما متمرکز بشه نه روی رفتارها

مرحله ۲: برای بازسازی اتصال عاطفی گام بردارید.

هم شما و هم شریک زندگیتون می‌تونید تمام روز مشکل رو بپذیرید و تایید کنید اما اگه یک تلاش هماهنگ برای تغییر بعضی از رفتارها انجام ندید؛ خب هیچ تغییری هم ایجاد نمی‌شه. خوشبختانه اقدامات آسان و عملی زیادی وجود داره که می‌تونید انجام بدید. مثلاً:

  • یک یادآوری روی تلفنتون تنظیم کنید که هر روز یک پیام عاشقانه و عاطفی برای همسرتون ارسال کنید.
  • وقتی که همسرتون بعد از یک روز کاری به خونه می‌رسه یا تمام روز رو با بچه‌ها در خونه است ازش بپرسید که روزش چطور گذشته و چه احساسی داره و فعالانه به پاسخ‌های اون گوش بدید.
  • از نظر فیزیکی می‌تونید هر روز شریک زندگیتون رو لمس کنید. این می‌تونه یک لمس ساده مثل نوازش شانه، در آغوش گرفتن، بوسیدن، گرفتن دست یا حتی ماساژ ملایم شانه یا پا باشه. لمس‌های کوچک به شدت به بازسازی ارتباط شما کمک می‌کنه.

 

البته انجام این رفتارهای ساده در ابتدای کار ممکنه سخت و اجباری به نظر برسه ولی هرچی بیشتر رفتارهای صمیمانه رو تقویت و تمرین کنید احساس طبیعی بودن بیشتری به شما دست میده هدف اینه که شما اون احساسی رو که در ابتدای رابطه داشتید برگردونید.

 

علاوه بر همه این‌ها اگر متوجه شدید که صدمه، رنجش یا ناراحتی بین شما و همسرتون مانع ایجاد کرده در موردش صحبت کنید. اگر صحبت در مورد اون‌ها تفاوتی ایجاد نمی‌کنه، ممکنه نیاز به کمک حرفه‌ای مشاور و زوج درمانگر داشته باشید.

یک زوج درمانگر ماهر می‌تونه به زوج‌ها کمک کنه تا فرایندهای زیربنایی رو که منجر به این تعارض‌ها میشن ریشه یابی و اون‌ها را درمان کنه.

مرحله ۳: به طور جدی با هم وقت بگذرونید.

ممکنه خیلی بدیهی به نظر برسه ولی داشتن زمان زیاد با همسرتون بخش مهمی از برقراری ارتباط مجدد و خارج شدن از فاز هم اتاقی در رابطه هست لازم نیست فعالیت‌هایی که می‌کنید پیچیده یا پرهزینه باشند فقط کافیه زمانی رو به تمرکز بر روی هم و توجه به هم اختصاص بدید.

البته با مشغله‌هایی که در زندگی وجود داره اختصاص دادن زمان برای گذروندن با همسرتون ممکنه سخت باشه اینجا چند تا نکته برای آسون کردنش بهتون ارائه می‌دیم:

  • یک زمان برنامه‌ریزی شده در تقویمتون قرار بدید مثل یک جلسه. اون زمان باید بدون هیچ حواس‌پرتی باشه یعنی بدون بچه، موبایل و تلویزیون. در این زمان، برنامه‌ای از فعالیت‌ها یا موضوعاتی برای بحث داشته باشید.
  • از همسرتون بخواین ماهی یک بار فعالیتی رو برای انجام دادن، انتخاب کنه: بولینگ، فیلم دیدن، به پارک رفتن دو نفری، امتحان کردن رستوران‌های مختلف، همه این‌ها گزینه‌های سرگرم‌کننده‌ای هستن.
  • با هم یک مهارت جدید یاد بگیرید مثلاً با هم به کلاس آشپزی برید، یک فعالیت رنگ آمیزی رو امتحان کنید یا با هم در کلاس ورزش در فضای باز شرکت کنید.
  • تصمیم بگیرید با هم خوش فرم بشید مثلاً با هم پیاده‌روی شدید داشته باشید یا با هم به جلسات آموزشی یک مهارت برید.

البته حتی زمانی که برای برقراری ارتباط مجدد تلاش می‌کنید هم مراقب باشید که قرار نیست همیشه موفق باشید. یاد بگیرید که مسائل رو به روش سالم مدیریت کنید. بعد از درگیری‌ها، زمانی رو برای بررسی میزان مقصر بودن خود در دعوا اختصاص بدین و بعد اونو به همسرتون بیان کنید و عذرخواهی کنید.

مشکل رو شناسایی کنید با همسرتون ارتباط برقرار کنید.  دنبال راه حل‌های سالم برای تعارض باشید و از گذروندن زمان با او لذت ببرید.  هر رابطه‌ای نیاز به تلاش داره اما اگر این تلاش برای تغییر از موقعیت هم اتاقی به یک زوج عاشقانه بودن هست؛ ارزشش رو داره.

0 0 رای
امتیاز (روی ستاره سمت چپ بزنید)
اشتراک
اطلاع از
0 دیدگاه
بازخورد درون خطی
مشاهده همه دیدگاهات
0
لطفا اگر دیدگاهی دارید برای ما ارسال کنید.x